Raad voor Cultuurbeleid Schilde

TUSSEN  TRADITIONALISME EN AUTONOMIE                                  Etienne Steel, buitenbeentje in een schildersfamilie

Museum Albert Van Dyck, Brasschaatsebaan 30, Schilde van dinsdag 21 november 2017 tot zondag 4 februari 2018

Openingsuren van dinsdag tot vrijdag : 10 tot 17 uur, zaterdag en zondag van 13 tot 17 uur. Opgelet : vrijdag 22 en 269 december van 10 tot 12 uur en gesloten op 24, 25, 26 en 31 december en ook op 1 en 2 januari 2018. 

Rondleidingen met gids (max 20 pers) : 75 euro. Meer informatie en aanvraag rondleidingen : Dienst cultuur en bibliotheek * 03 380 16 37 of cultuur@schilde.be Gratis, catalogus beschikbaar. 

 

TRADITIE

Etienne Steel (1910-1971) wordt geboren in een kunstenaarsfamilie. Vader Leo Steel heeft met onder meer Isidoor Opsomer en Walter Vaes gestudeerd aan de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten en geniet een zekere faam als schilder van portretten, landschappen en historische en bijbelse thema’s. Net als zijn vader en broers is Etienneartisrtiek begaafd, maar de intelligente jongeman krijgt niet de kens om naar de academie te gaan. Hij wordt door zijn vader in de richting van het destijds hoog aangeschreven beroep van onderwijzer gestuurd.

In de lijn van de familietraditie heeft hij zich intussen ontwikkeld als een buitengewoon vakkundig tekenaar. Hoewel hij in zijn vroege werken nog aanzienlijke verwantschap vertoont met het traditioneel academisch werk van zijn vader uit de periode 1895-1920, zal hij als enige van diens zonen een eigen weg zoeken. Aanvankelijk schildert hij nog vooral portretten, interieurs en stillevens. Net als deze intimistische thema’s vertonen ook Steels kleur- en verfbehandeling ten dienste van de atmosfeer raakvlakken met het oeuvre van Albert Van Dyck, de Schildenaar in wiens museum hij dit najaar een retrospectieve krijgt.

AUTONOMIE

Wanneer hij in 1969 zijn onderwijsloopbaan kan beëindigen; dient zich een ongemeen productieve periode aan. Bevrijd van het drukke professionele leven experimenteert Steel erop los en breekt hij definitief met de familietraditie, waarbij zowel de onderwerpen als de esthetiek van zijn werken verandert. Aan een hoog tempo verwerkt hij uiteenlopende invloeden uit de kunstgeschiedenis die hij jarenlang heeft.onderwezen, op zoek naar wat opnieuw René Turkry omschreef als ‘het autonome schilderij’ . Dat verlangen naar picturale autonomie, wars van alle op dat moment actuele tendensen, bepaalt meteen ook het sluitstuk van de artistieke ontwikkeling die deze expo in beeld brengt.

 

Laatst Bijgewerkt 3 december 2017